Ναι αλλά, είσαι η πιο όμορφη.

Σήμερα επέρασα τη μισή μου μέρα πάνω στον καναπέ. Είχα μάθημα 9-3 τζαι μόλις έφτασα σπίτι, απλά εγκαταστάθηκα στον καναπέ τζαι εν εξεκόλλησα (ακόμα).
Εν μπορώ να πω ότι εν έκαμα τίποτε εποικοδομητικό. Εθκιάβασα διάφορα πράματα, όπως κοινωνιολογία τζαι Μιχαέλ Εντε, άκουσα άπειρη μουσική τζαι εχρησιμοποιήσα κοινωνικά δίκτυα περίπου μηδέν.

Εν καλά μερικές φορές να έσιεις λίες ώρες να το κάμεις τούτο.
Που βασικά, εν τίποτε, αλλά εν κάτι.


Σήμερα είχα μια διαφωνία με μια καθηγήτρια μου σχετικά με το που φτάνουν τα όρια της δικαιοδοσίας σου πάνω στον άλλο. Εσυζητούσαμε για "reinforcing" τζαι ανέφερε μας ένα παράδειγμα του στυλ,  είσαι με κάποιον τζαι έσιει μια συμπεριφορά που εννεν καλή για τον ίδιο ή ενοχλεί εσένα ξέρωγω τζαι τι reinforces μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να "αλλάξεις" τούτη τη συμπεριφορά.
Τζ εγώ είχα βασική ένσταση πάνω σε τούτο, όσον αφορά το πόσο "υγιής" εν μια σχέση που έρχεται μια δεδομένη στιγμή που θέλεις να "αλλάξεις τη συμπεριφορά" του άλλου.
Θέλω να πω, που τη στιγμή που θέλεις να αλλάξεις τη συμπεριφορά του άλλου, εν σημαίνει ότι κάτι πάει χ στη σχέση;
Τέλοσπαντων κουτσά-στραβά επήε πως εν να συμβιβαστεί, έτσι ανέφερε ένα παράδειγμα κάτι σαν "Your spouse has started drinking. Τι reinforces χρησιμοποιείτε για να αλλάξετε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά". 

Τζαι λέω εγώ οκ. Μιλάς με τον άλλο, λέεις του ξέρωγω ρε κουμπάρε ανησυχώ.
Συζητάς το. Αν ακούσει τζαι συμφωνήσει να βοηθηθεί, κάμνεις το με όποια μέσα.
Αλλά εν μπορείς να κάμνεις τη μάμα στον άλλο.
Εν έσιεις δικαίωμα να εισβάλεις που ένα σημείο τζαι μετά.
Δηλαδή ασπούμε, εν θα πάεις να του χώσεις το ποτό για να μεν το έβρει if that is the case. Εν πελλάρες τούτα ούλλα. Έννεν δουλειά σου να τον "ξεγελάσεις".
Το πρώτο που πρέπει να κάμεις, αν θέλεις να βοηθήσεις, εν να τον κάμεις να συνειδητοποιήσει ότι έσιει κάποιο θέμα τζαι πρέπει να το λύσει. Όι να προσπαθήσεις να του αλλάξεις τη συμπεριφορά του. Εν πιστέφκω ότι τούτο δουλέφκει με κάποιο τρόπο.
Τη συμπεριφορική ψυχολογία εν την κάμνω πολλά χάζι έτσι τζ αλλιώς.
Εν ξέρω αν έχω λάθος. Απλώς εν μπορώ να δεχτώ ότι έσιει κάποιος δικαίωμα πέρα που τον εαυτό σου να αλλάξει τη συμπεριφορά σου ή τι είσαι ή τι κάμνεις άμα δε θέλεις να το κάμεις που μόνος σου.

Τέλοσπαντων, ένιξέρω. Μπορεί να έχω τζαι λάθος.
Απλώς όταν έχεις να κάμεις με ενήλικες, κόσμο που καταλάβει τζαι ξέρει τι του γίνεται, εν μπορώ να δεχτώ ότι δικαιούσαι με οποιοδήποτε τρόπο να εισβάλεις αν δεν το ζητήσει ο ίδιος.

Εν λέω να τον αφήκεις στη μοίρα του ξέρωγω. Εννεν τούτο το θέμα.
Φυσικά τζαι αγαπάς τον, τζαι φυσικά τζαι θέλεις να βοηθήσεις.
Απλώς εν πιστέφκω ότι βοηθά το να προσπαθήσεις καν να αλλάξεις τη συμπεριφορά.
Εν το mentality που πρέπει να αλλάξει πρώτα τζαι όι η συμπεριφορά.
Μα γιατί εν το καταλάβουν;

Ένιγουει. Ο τίτλος εν άσχετος.
Απλώς εσκέφτουμουν το πάρα πολλά τζαι ήθελα να το γράψω κάπου.

"Ναι. Αλλά είσαι η πιο όμορφη."

La douleur exquise

Εφκήκαν τα αποτελέσματα των εξετάσεων!!!
Έφκαλα first (yaaay!) τζαι είμαι τρίτη στην "τάξη" μου, which means ότι αν τούτο παραμείνει μέχρι το τέλος της χρονιάς έχω σίουρη υποτροφία για του χρόνου. Which is cool and awesome. Χαχα!

Σήμερα εσυμπληρώθηκε μια βδομάδα που το καινούριο term, το οποίο σημαίνει ότι είδα ούλλους μου τους καινούριους καθηγητές (καθηγήτριες actually) τζαι επήρα μια ιδέα του τι εν να συμβαίνει αυτό το εξάμηνο με την ακαδημαική μου καριέρα. (ΧΑ!)
Συμπεράσματα της εβδομάδας:

1. Οι Παρασκευές εν οι πιο τέλειες του κόσμου! Έχω το πρωί Understanding Film με μια πολλά κκούλ εγγλεζούδαν η οποία στο πρώτο μάθημα έβαλε μας κάτι αποσπάσματα που το Pulp Fiction τζαι το Matrix (<3) τζαι εν πελλαμός το μάθημα γενικά, μετά θκυο ώρες κενό τις οποίες μάλλον εν να αφιερώνω στη βιβλιοθήκη για να θκιαβάζω διάφορα εποικοδομητικά πράματα που εν να παίρνω μαζί μου Ή λιαζόμενη στο λιμάνι μαζί με κάποιες συμφοιτήτριες μου, που φαίνουνται αρκετά πρόθυμες για να το κάμνουν κάθε φορά. Τζαι μετά, το μεσημέρι έχω Introduction to Sociology, με μιαν εξίσου κκουλ καλαμαρούδαν την οποία αγάπησα μόλις είδα. Fridays rule!!!! 
2. Γενικά τα μαθήματα τούτο το εξάμηνο εν ούλλα πολλά ενδιαφέροντα (ή τουλάχιστο έτσι δείχνουν προς το παρόν) τζαι εν πελλαμός τζαι ανυπομονώ να μπούμε στο ζουμί τζαι ακούουμαι τέλεια geek αλλά εν με κόφτει. (Dagger σιώπα) 
3. Έμαθα σήμερα τυχαία ότι μια συμφοιτήτρια μου που τη Σερβία εν να παντρευτεί (οου κοτ) τζαι εν να μας καλέσει τζαι στον γάμον (και στο παναύριν). Έπαθα έναν μικρό πανίκκο (γιατί εν κάτι σαν -το πολύ- θκυο χρόνια πιο μεγάλη  μου) αλλά έχω την εντύπωση ότι εν να το ξεπεράσω soon enough. Γάμοι τζαι πελλάρες. 
4. Εν επρολάβαμε να κάμουμε ένα lecture εδώκαν μας coursework οι πελλοεγγλέζοι. Εν πειράζει όμως, ας είναι. Τουλάχιστο εν πολλά πιο ενδιαφέροντα θέματα που το προηγούμενο term. 

Όμως γενικά τούτες τις μέρες περνώ μια πολλά περίεργη φάση με τον εαυτό μου, έχω διάφορα θέματα τζαι κρίσεις ταυτότητας, τζαι ώρες-ώρες πιάνει με ένας φόβος ανεξήγητος τζαι δένεται το στομάχι μου κόμπο τζαι αποκτώ πονοτζεφάλους τζαι εν επικοινωνώ με το περιβάλλον τζαι γίνουμαι αντικοινωνική τζαι κλείουμαι τζαι I can't help it τζαι θέλω κάποιον να ρτει τζαι να με πιάσει αγκαλιά τζαι να μεν μου πει τίποτε, απλώς να εν τζαμέ.

We all need affection from time to time.

Εχτές ήμουν στο σπίτι κάτι φίλων μου μαζί με μια άλλη φίλη μου (την οποία εκτιμώ/αγαπώ πάρα πολλά, εν λλίο σαν δεύτερη μεγάλη μου αδερφή ή κάτι) τζαι πριν φύει, εσιερέτησε τον κόσμο, εφίλησε τις κορούες ξέρωγω, -μάτσια μούτσιου εν έχουμε πολλά-πολλά εμείς-, τζαι μετά (εγώ εκάθουμουν χαμέ) ήρτε τζ εφίλησε με on the forehead τζαι ανακάτωσε μου τα μαλλιά μου.
Τζαι ένιξέρω γιατί το λέω. Ε τέλοσπαντων, ήταν πολλά όμορφο.Ειδικά σε τούτη την πελλοφάση που διανύω.

Εν μια φάση "θέλω να ποτζοιμηθώ πάνω στον καναπέ τζαι να ρτει η μάμα μου να με σκεπάσει".
Ή "θέλω να τζοιμηθώ πάνω στα γόνατα κάποιου την ώρα που τζείνος μου χαιδεφκει τα *ανύπαρκτα* μου μαλλιά"
Ή "θέλω να τζοιμηθεί κάποιος στα γόνατα μου την ώρα που του χαιδέφκω εγώ τα μαλλιά του"

Ένιξέρω τι εν.

Λάντον εντ άδερ στόρις

Μπλογκοκόσμε μπιγουέαρ. Μικρός Χείμαρρος ις μπακ.

Το Λάντον ήταν υπέροχο τζαι εχάρηκα πάρα πολλά που εκατάφερα να δω τους φίλους μου (αφού το Πάσχα εν θα συναντηθούμε) έστω τζαι για μια μέρα. Εκαταφέραμε τα το Σαββατοκυρίακο τζ εσυναντηθήκαμε σχεδόν ούλλη μου η παρέα (τζείνοι που ελείπαν ήταν Κύπρο) τζαι ήταν πολλά ωραία. Γενικά, εγύρισα κάμποσο, είδα διάφορα μουσεία, εσπάσαν λλίο τα νεύρα μου σε διάφορες φάσεις, επέρασε μου, εποδηλάτισα στο Hyde Park twice, είδα μιούζικαλ (τζαι ήταν πελλαμός), είδα το Breakfast at Tiffany's στο σινεμά on Valentine's day, επερπάτησα πάρα πολλά, είδα μερικούς πολλά ενδιαφέροντες τύπους, είδα άλλους που ήθελα να τους δέρω τζαι οβερόλλ.... Λάντον ρουλζ!!!

Ύστερα επήα Κύπρο.
Έφκαλα άδεια! ΝΑΙΙΙΙΙΙ!!!!
Ανεξαρτησία. Επιτέλους. Εν με έβαλε να κάμω παράλληλη.
Αν με έβαλλε ήταν να κοπώ. Αλλά γενικά εν έκαμα ούτε ένα λάθος. Ακόμα τζαι κάττος εθυμήθηκε να περάσει που μπροστά μου την ώρα της εξέτασης τζαι εν τον ετσίλλησα, ούτε μου την έδωκε ο πισινός!!! Μετά φυσικά όργωσα ούλλη τη Λεμεσό πολλάκις, εκατάλησα μισό τάγκι πεζίνα (τζαι εξιτιμάσαν με) τζαι επιάστηκε το πόδι μου πας το κλάτς μες τα μεσημέρκα. ΕΦΚΑΛΑ ΑΔΕΙΑ ΛΑΛΩ ΣΑΣ!!!!!!
*Οι Λεμεσιανοί μπλόγκερς μπορείτε να κυκλοφορείτε ελέυθερα μέχρι τις διακοπές του Πάσχα. Ύστερα εν υπόσχομαι κάτι.





Είδα την Νταρκ Μάττερ.





Τζαι μετά ήρτα πίσω.
Εξεκινήσαμε μαθήματα. Εν να κάμνω ένα μάθημα επιλογής που το λεν "Understanding film". Ανυπομονώ. Σιέρουμαι πάρα πολλά που κάμνω τούτο που κάμνω με τις συνθήκες τις οποίες το κάμνω. Εν θα μπορούσε να εν καλύτερα.


Η ζωή μου εν fucked up. Συμφωνώ. Τζαι εν.
Με διάφορους τρόπους.

Αλλά εν τζαι τόσο όμορφη παράλληλα.
Τόσο... Καλή.
Γεμάτη.

Εξαρτάται πάντα που ποια πάντα εν να την δεις.

Αλλά υποθέτω πως τούτο ένεν τόσο κακό τελικά.... Έννεν;

"I came here with a load

And it feels so much lighter 

Now I met you

And honey you should know

That I could never go on without you..."

Πίκος Αχαπαρίκος

Μπορεί να είμαι στις Αγγλίες, αλλα σίγα μεν σας αφήκω μόνους σας στο αντιβάλενταινς ιβέντ. 

Είμαι που το άιπαντ γι αυτό το στράξιαρ της ανάρτησης μπορεί να εν λλίο κακκά, αλλά εν μα το σάσω ας σουν ας αι γκετ ον ε νόρμαλ κομπιούτερ. 

Είχα την τιμή να συνεντεύκω την Αχαπαρη. Λιαν διάσημη αμονγκ δε μπλόγκερς τζαι as it turns out, πολλά εξηγημένη. Η αλήθκεια εν ότι εν την εθκιάβαζα πριν τον Απίκο γεγονός που έχει ενταχθεί ήδη στις μεγάλες μιυ παραλήψεις. 

Enjoy!

• Κατ'αρχήν χελόου-χελλόου! Η αλήθκεια εν ότι αχάπαρο ον όπως είμαι, εν σε θκιάβαζα πριν τον Απίκο, αλλά τωρά που ενεκάτωσα λλίον μες το μπλογκ σου εν μου φάνηκες τζαι πολλά Αχάπαρη. Μάλιστα φαίνεται μου ότι χαπαρίζεις τζαι πολλά θέμας. Πώς τζαι Αχάπαρη λοιπόν;

Αχάπαρη επειδή αρέσκει μου η λέξη τζιαι επειδή είμαι λιον σβηστή.  

• Ώστε μάμμα τζαι μπλόγκερ. Ουάου. Κυκλοφορούν ανάμεσά μας, ξέρω το, αλλά I am obliged που επέτυχα μιαν που κοντά. Το οποίο με κάμνει να υποθέσω ότι εν είσαι ακριβώς το πρότυπο "συμβατικής μάμμας". Πώς είναι τέλοσπάντων αυτός ο ultimate συνδυασμός μπλόγκινγκ και μητρότητας;

Τι εννοείς επέτυχες με? Μάμα εσύ?! Σταμάτα να θκιεβάζεις μπλοκς τζιαι πήαινε γλήορα στον εσπερινό!

Που ήμαστεν? Α ναι. Εν πιστέφκω στα πρότυπα γονιών. Δηλαδή εν πρότυπο η μάνα που φωνάζει πιασε σακάκι τζιαι φουλώνει τη τσάντα σου με ττάπερ που κουπέπια? Ε εν είμαι έτσι (ακόμα). Πιστέφκω πως ο κάθε γονιός απλα προσπαθεί να προσφέρει το καλύττερο στα μωρά του τζιαι να τα μάθει 5 πράματα για να φκουν σωστοί άνθρωποι. Τωρά που κολλά το blogging σε τούτο ενηξέρω. Εν όπως την κόκα κολα υποθέτω. Πάει με όλα. 

• Φαίνεται πάντως ότι οι μαμάδες πουλούν μες τα μπλογκς γιατί απ' ότι βλέπω έσιεις πολλά μεγάλο φαν κλαπ. Είσιες υπόψη σου ότι έισιες έτσι προοπτικές ανέλιξης που τότε που έκαμες το μπλογκ σου ή απλώς έκαμες το επειδή εβαρκέσουν; 

Βασικά εξύπνησα ένα πρωί τζιαι είπα στον εαυτό μου "Αχάπαρη ηρτεν η ώρα να δοξαστείς". Τζιαι εσκέφτηκα να ανοίξω το blog. To άλλο option ήταν να πέσω με αλεξίπτωτο. Για να είμαι σίουρη όμως για τη δόξα μου (κάπου δαμέ ένας ΙΤας κάμνει εμετό) επήα στον Δαλάι Λάμα τζιαι λαλώ του ρε κουμπάρε εσύ που τα ξέρεις ούλλα πε μου έσιει chance να δουλέψει τούντο blog? Τζιαι φυσικά τζείνος απάντησε μου παρέτα μας βρα Αχάπαρη καρτερώ τον  Tom Cruise να έρτει ποδά να πιουμε ζιβάνες. Καταλαβαίνεις οτι τούτο ήταν σημάδι θεϊκό.

• Μιλώντας για μαμάδες απ' ότι εθκιάβασα η Αχαπαρούλλα εν 11 χρονών σήμερα. Χμ. Εγώ εμπήκα στον μπλογκερ γύρω στα 15 μου. Δηλαδή για την Αχαπαρούλλα περίπου 4 χρόνια που τωρά. Πώς εν να σου φανεί αν κάμει μπλογκ τζαι γράφει διάφορα πράματα μέσα (που πάω στοίχημα ότι εν θα ήθελες τζαι πολλά να ξέρεις). Εν να το θκιάβαζες; Αν ανακάλυφκε τυχαία το μπλογκ σου πώς εν να αντιδρούσες;

Που τα 15? Aτε κανεί ρε Invictus επαράσιεσες το.

Ενθαρρύνω πάρα πολλά την Αχάπαρη junior να γράφει σε ημερολόγιο προς το παρόν, γιατί θεωρώ το γράψιμο τρομερά αγχολυτικό. Εμένα εβοήθησε με να μεν καταλήξω αθαλάσσα στην εφηβεία μου. Οπότε θα το έβλεπα με πολλά θετικό μάτι. Αν θα θέλει να το μοιραστεί μαζί μου (που το εύχομαι) καλώς. Θα ειμαι η μεγαλύτερη φαν της. Αν οχι πάλε θα δείξω κατανόηση (τζιαι θα νεκατώσω τα blogs που γωνιάς ωσπού να το ανακαλύψω).

Το δικό μου το μπλοκ πάντως ξέρει το τζιαι θκιεβάζει το κάποτε τζιαι λέει μου τζιαι τες απόψεις της. Εν με χαλά καθόλου πρέπει να σου πω.

• Γενικά όμως, τι σε κάμνει να γελάς, να κλαίεις, να συγκινείσαι (εκτός που τα αχαπαρίδια σου που εννοούνται);

Εν γελώ ή κλαίω εύκολα γενικά. Γελώ συνήθως με πράματα που οι άλλοι εν βρίσκουν αστεία (πρέπει να το κοιτάξω τούτο). Κλαίω.. χμμ παλιά είχα το κλάμα πολλά στην ημερησια διαταξη, τωρά εξεπέρασα το. Συγκινούν με.. ξέρεις τωρα τα μικρά και ανθρώπινα πραματα. Κυρίως αμα μου δείχνουν αγάπη άνθρωποι που εν το περιμένω. 

• Τζαι αφού είσαι Λεμεσιανότατη Λεμεσιανή μπλόγκερ, ποια εν η αγαπημένη σου γωνιά μες την τέλεια Λεμεσό;

Ενεν γωνιά ακριβώς.. αγαπώ πολλά το κέντρο της πόλης. Νομίζω οτι επαραμελήθηκε πολλά χρόνια τζιαι εν ωραία τωρά που σαζεται τζιαι αναβαθμίζεται. 

• Όσον αφορά τους μπλόγκερς τωρά, εν να ήθελες να γνωρίσεις κάποιον που κοντά (αν δεν το έκαμες ήδη) ή προτιμάς να φαντάζεσαι τους μπλόγκερ που θκιαβάζεις όπως θέλεις εσύ; Τζαι αν θα ήθελες, ποιον εν να θελες πιο πολλά;

Γενικά προτιμώ να τους φαντάζομαι γιατί τούτη εν ούλλη η μαγεία δαμέ. ΑΛΛΑ! Αμα θκιεβάζεις κάποια άτομα πολλή καιρό (ορισμένους για χρόνια) αναπτύσσεται μια σχέση πολλά ξεχωριστή τζιαι φτάνεις να θεωρείς τον άλλο "φίλο" σου άσχετα αν δεν τον/ην είδες ποττε. Τζιαι εν λογικό να έρτει μια στιγμή που θα πεις ρε παιδί μου εν θα ήταν ωραία να πίναμε ενα καφέ? Ε με τούτη τη λογική εγνώρισα 3-4 άτομα τζιαι εχάρηκα που το έκαμα γιατί ήταν τζιαι που κοντά το ίδιο αξιόλογοι.

Blogger που εν εγνώρισα αλλά θα ήθελα εν ο Πιτσιλλίδης. Εχω κάτι στυλιστικές προτάσεις να του κάμω.. Τι εννοείς έσιει που το 2009 να γράψει?

• Λαστ μπατ νοτ λιστ, ξέρει κανένας ότι έσιεις μπλογκ ή εν θα μάθουμε ποττέ ποια είσαι αν γίνεις διάσημη;

 Eπειδή δεν έχω σκοπό να ανακαλύψω την πενικιλίνη (μεν μου πεις ανακαλύψαν την ήδη?) σε τούτη τη ζωή,  εκτός που την οικογένεια μου τζιαι τον σιύλλο μου που δεν έχω κανένας άλλος. 

 

Αυτά λοιπόν, τζαι αν τζαι δεν θωρώ τι τζαι που γραφω (κωλοapp) i hopoe you enjoy it!

Fly me to the moon

Ο όχι μόνο μικρός, αλλά και ιπτάμενος πλέον Χείμαρρος, σας ομιλεί από τους αιθέρες και έχει να σας πει τρία κοσμοιστορικά πλην εντελώς ράντομ γεγονότα.

1. London Baby!!!! Ναι, ξέρω το ότι σας έπρησα έσιει θκυο εφτομάδες με τούτο το Λάντον, αλλά πώς να το κάμουμε; Ήρτε η ώρα να κάμω θραύση ΚΑΙ εις τας Αγγλίας. Αυτή τη στιγμή είμαι στο αεροπλάνο τζαι αν δε μου τα σκατώσει ο μπλόγκερ η ανάρτηση θα ανεβεί σε απρόξιμειτλι 3 ώρες από τώρα.

2. Εγόρασα ipad!!!! Το μίνι το 16άρι. Χμ.. Τζ επειδή ανέφερα σε προηγούμενο ποστ το άιφον μου τζαι εν να νομίζετε ότι είμαι μια αππωμένη χίπστερ μιτσιά που πετάσσει τα λεφτά των γονιών της λετ μι κλάριφαι οτι εγόρασα τα τζαι τα θκυο με δικά μου λεφτα που εφύλαα για πάντα τζ επίσης το άιφον ήταν δεύτερο (μπορεί τζαι τρίτο) χέρι. Ντάξει; Ντάξει. Τωρά που έκαμα ριστόρ την εικόνα μου, πάω να την αποδομήσω πάλε με το τρίτο κοσμοιστορικό γεγονός το οποίο είναι.....

3. Ότι έβαψα τα νύχια μου μωβ!!!!!! Κι εδώ κυρίες και κύριοι, να επισημάνω ότι δεν εξανάβαψα τα νύχια μου ποττε (!) στη μικρή μου ζωη ως χείμαρρος και μου φαίνεται εξαιρετικά αστείο να το σκέφτομαι, πόσο μάλλον που το έκαμα τζ´όλας!

Αυτά λοιπόν από τους αιθέρες, προς το παρόν έσουσε μας καλά, ώσπου να φτάσουμε Αθήνα δε μας αφήκαν καν να φκάλουμε τις ζώνες μας τζαι στο τέλος εζητήσσν τζαι συγγνώμη που εν εμπορέσαν ¨λόγω των αναταράξεων¨ να μας εξυπηρετήσουν όπως θα ηθέλαν (τωρά γράφω πας το τραπεζούι τζαι σούζεται) αλλά οκκει.
Αν ανεβεί η ανάρτηση σημαίνει έφτασα αλάιβ και αλώβητη (λαλείς να σχετίζουνται μεταξύ τους τούτες οι λέξεις;).

...LONDON BABY!!!!!

Update: Έφτασα στο Ιμπίριαλ. Ούλλα καλα.

If I should have a daughter...

Inspirational videάκι που είδα σήμερα.
Worth sharing νομίζω.

Μικρός Χείμαρρος, pleasure to meet you!

Ακολουθώ το παράδειγμα της Πρας που ακολούθησε το παράδειγμα του Φούρνι, που ακολούθησε το παράδειγμα της Black Cat που το έγραψε σαν πρώτο ποστ στο μπλογκ της και παίρνω την ευκαιρία να συστηθώ.

Είμαι 19.

Σπουδάζω τζαι σιέρουμαι.

Καφέ μαλλιά, καφέ μάτια που αλλάσσουν χρώμα όταν κλαίω. 

Πολλά (αλλά όι υπερβολικά ενιμόρ) λεπτή.

Αρέσκει μου το doodling αλλά εν είμαι πολλά καλή.

Τούτη τη συγκεκριμένη στιγμή έχω 6 αθκιάβαστα βιβλία στη βιβλιοθήκη μου. 

Ως μεθαύριο μπορεί να έχω 3. 

Ξιχάννω να πληρώνω τους λογαριασμούς μου τζαι λήγουν. 

Έχω άπειρα ζευγάρια κόνβερς. 

Μερικές φορές θέλω να νομίζω ότι μπορώ να στέλλω θετική ενέργεια στους αθρώπους χωρίς να το καταλαβαίνουν. 

Άλλες, απλώς θέλω να το κάμνουν τζείνοι. 

Τωρά ακούω muse τζαι το τραγούδι λαλεί:

"I need to love"

Συμφωνώ. 

Nice to meet you!