Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

Ανακατωμένες σκέψεις, μιας ανακατωμένης εξεταστικής

Ξέρω ότι κανονικά τωρά έπρεπε να λύω που το θκιάβασμα.
Να κάμνω επανάληψη τζαι επανάληψη της επανάληψης τζαι να μεν ησυχάζω αν δε μάθω τζαι την τελευταία τελεία. Ή έστω, τους βασικούς ορισμούς.
Αντί γι αυτό, είχα απλώς ένα απίστευτο urge να κάτσω δαμέ τζαι να γράψω πελλάρες.
Εσκέφτηκα πολλές φορές ότι πρέπει να κάμω καινούριο μπλογκ.
Ότι τούτο εννεν όσο ανώνυμο όσο εν να έπρεπε. Στην πραγματικότητα όμως εν με κόφτει τόσο πολλά.

Αύριο γράφω ένα μάθημα που το λεν "θετική ψυχολογία".
Η ψυχολογία μου σήμερα, κάθε άλλο παρά θετική είναι. Όι για το μάθημα.
Σιγά, εν ερωτήσεις ανάπτυξης, όλο και κάτι θα γράψω. Εξάλλου εθκιάβασα. Έννεν ότι εν εθκιάβασα.

Οι τελευταίες μέρες εν αρκετά fucked up για μένα τζαι την ψυχολογία μου.
Έχω συχνές επισκέψεις που φαντάσματα του παρελθόντος, που φαντάσματα του μέλλοντος, που φαντάσματα του παρόντος τζαι φρικάρει με λίο.

Η Θεσσαλονίκη εν όμορφη.
Θέλω να τελειώσει η εξεταστική για να μπορέσω να τη γυρίσω όσο θέλω.
Να φκάλω φωτογραφίες.
Να κάμω περιπάτους.
Να κάτσω σε καφέ τζαι να θκιαβάσω βιβλίο.
Να κάτσω κάτω που το λευκό πύργο τζαι να κοιτάζω τη θάλασσα.
Να κάτσω στο λιμάνι τζαι να θκιαβάζω ιστορία της μουσικής.

Μια βδομάδα μετά το τέλος της εξεταστικής εν να πάω Λονδίνο, στον κολλητό μου.
Ανυπομονώ απίστευτα! Εν να κάτσω τζαμέ περίπου μια βδομάδα κι ελπίζω ότι εν να καταφέρω να το γυρίσω όσο θα ήθελα.

Εν έχω παράπονο που τη ζωή μου.
Κάμνω τζείνο που θέλω, έχω κόσμο που αγαπώ, σε γενικές γραμμές κρατώ καλά.

Εν όμως μερικά πράματα που με ρίχνουν.
Η Νταρκ Μάττερ που λέει τζαι μια φίλη μου.
Τζαι μόνο που την σκέφτομαι τραβά με μέσα τζαι κάτω.

Εξεκίνησα να κάμνω καμ άουτ στους φίλους μου. Όι σε ούλλους, κυρίως σε τζείνους που "έτυχε".
Έχω μια υποψία ότι κάποιοι εν να το μάθουν που τούτη την ανάρτηση.
Εν με πειράζει. Ελπίζω να μεν τους πειράξει τζείνους.
Θέλω να πω, εν θεωρώ ότι εν πράμα που χρήζει συζήτησης φάσης "στρογγυλής τραπέζης".
Τέλοσπαντων, ένιξερω.

Απλώς μερικές φορές νιώθω overwhelmed που αρνητική ενέργεια που την προκαλεί τούτο ούλλο το "κυνηγητό" γύρω που τούτο το θέμα.

Εν θέλω να πρέπει δικαιολογήσω συναισθήματα.
Εν θέλω να πρέπει να υπερασπιστώ πράματα που εν υπερασπίζουνται.

Τζαι τον τελευταίο καιρό κάμνω το πολλά τούτο.
Βρίσκομαι σε μια θέση "υπεράσπισης". Πραμάτων αυτονόητων κατά τ'άλλα. Που εν πρέπει να χρειάζεται να τα υπερασπίζεσαι.

Κουράζομαι.

Φοούμαι.

Εν θέλω να χάνω αθρώπους επειδή έτυχε να... Αγαπώ.



Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013

"In my heart she left a hole..."





I write you from this grounded airplane 
I wonder how you've been and where you are 
A letter to the one who slipped away 
A letter for the things that never start 

Oh my imagination's running wild 
Guess I've missed you from the day we first met 
Crazy, this fascination makes us sound 
Like a twister in my mind 
Restless dream we left behind I never will forget 

It's funny how the words we never say 
Can turn into the only thoughts we know 
But austin's just so very far away 
And I can not believe I let you go 

Oh my imagination's running wild 
Guess I've missed you from the day we first met 
Crazy, this fascination makes us sound 
Like a twister in my mind 
Restless dream we left behind 
I never will forget this restless dream 

And so I call to you from the darkness of my room 
You will never be a memory now your restless dream 
Your restless dream 

So I write to this address I don't know 
You said you had to leave and we lost track 
So if you hear this song on the radio 
I've said it now and there's no turning back 

Oh my imagination's running wild 
Guess I've missed you from the day we first met 
Crazy, this fascination makes us sound 
Like a twister in my mind 
Restless dream we left behind 
I never will forget this restless dream 
This restless dream

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

Κι αφού επέστρεψε ο Μικρός...

...Εν τζαι του Μιτσή η σειρά του.

Υποθέτω εν να κρατήσω το "ο,τι να ναι" του χαρακτήρα του ενός τζαι του πιο "βαθυστόχαστου" του άλλου, αφού εν θα σταματήσω να γράφω τζαι στους θκυο. Εξάλλου εν γίνεται, εν σαν τα αρφούθκια πλέον, εν πρέπει να κάμνω διακρίσεις.

Λοιπόν, καλώς σας βρήκα.

Εν ξέρω κατά πόσο εν καλή εποχή τούτη που επιστρέφω, ο Νιόβρης εν ήταν ποττέ ο μήνας μου (τζ ας έχω γενέθλια μοοοοοοολις μπει). Ούλλοι έχουμε issues, from time to time. Συνήθως εγώ καταφέρνω τα να έχω issues μες τον Νιόβρη.
Εν πειράζει όμως, εν επέστρεψα ούτε για να γκρινιάξω ούτε για να κλαφτώ, εξάλλου εν έχω κάποια ανάγκη να το κάμω.

Τα νέα μου εν συντομία:


  1. Άλλαξα σπουδή (τζαι είμαι πάρα πολλά χαρούμενη με τούτη την αλλαγή) 
  2. Αλλά κάμνω την παράλληλα με την προηγούμενη (γιατί εν εμπορούσα απλώς να την παρατήσω, εν το έκαμνε η καρκια μου)
  3. Όμως φκαίνει ο κώλος μου
  4. Έτσι του χρόνου μάλλον εν να πάρω μια παύση που την προηγούμενη 
  5. Μινίσκω πλέον μόνη μου τζαι εν ΠΕΛΛΑΜΟΣ. 
  6. Φέτος η ζωή μου εν αισθητά πιο "ποιοτική" που πέρσυ, όσον αφορά το πόση επαφή έχω με ανθρώπους τζαι το πόσο καλά περνώ. 
  7. Τους τελευταίους πεντέξι μήνες εγίναν πολλά καθοριστικά πράματα για τη ζωή μου, που ακόμα εν αποφάσισα αν θα κατατάξω στην κατηγορία "καλά" ή "κακά". 
Κυρίως, τούτα. 

Επιστρέφοντας στον μπλόγκερ, νιώθω λίο όπως όταν πηέννεις σπίτι σου μετά που πολλύ τζαιρό... Τζαι εν ωραίο. 

Καλώς γύρισα λοιπόν. 




Τετάρτη 15 Αυγούστου 2012

Καλοκαιρινή νοσταλγία

Εν μια σκηνή, που δημιουργείται συχνά στο κεφάλι μου τούτο το καλοκαίρι τζαι προκαλεί μου ένα συναίσθημα, σχεδόν νοσταλγικό, για κάτι που εν έζησα στην πραγματικότητα. 

Είμαι εγώ τζαι κάποιος. 
Φίλος-γκόμενος, εν έχει καμιά σημασία. 
Τζαι καθούμαστε στο μπαλκόνι. 
Καρέκλες σκηνοθέτη, τα πόδια στα κάγκελα τζαι πίνουμε φραπέ. 
Ή λεμονάδα.

Άλλες φορές μπύρα ή κρασί. 

Τζαι εν νύχτα τζαι κάμνει λίο ψύχρα.
Ή εν απόγευμα τζαι παίζουμε τάβλι. 

Τζαι καπνίζουμε. Τζαι λέμε ιστορίες. 
Τζαι γελούμε, σαν σε φωτογραφίες που καρτ-ποστάλ.

Τζαι εν σαν να μου λείπει λίο τούτη η σκηνή...
Σα να την έχω ανάγκη... 

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012

Minecraft

Ζούμε έχοντας υπόψη μας κάποια πράματα.
Για μας, για τους δικούς μας, για τη ζωή μας τζαι πράματα που την αφορούν.
Συνήθως τούτα τα πράματα που έχουμε υπόψη μας, εν πράματα που μας κάμνουν να προχωρούμε με ήσυχη συνείδηση. Να ξέρουμε ότι, έτσι ένι, τζαι εν καλά που εν έτσι τζαι να πιέννουμε πάρακατω. 
Ίσως να εν άμυνα του οργανισμού, ίσως να εν παιχνίδι του μυαλού, ίσως απλά έτσι να εν πιο απλό να καταλάβουμε τον εαυτό μας τζαι τους άλλους τζαι να συνεχίσουμε να κάμνουμε τζείνο που εκάμναμε. 

Έρκεται όμως μια στιγμή που έτσι τυχαία, που μια κουβέντα, ένα σχόλιο, μια κατάσταση που εν να προκύψει ξαφνικά σούζεται λλίο τούτο το φρούριο που "facts" που υπάρχει μες το μυαλό μας. 
Τζαι χρειάζεται να αναθεωρήσουμε λίο για τζείνα που εθεωρούσαμε δεδομένα. 
Τζαι να ανησυχήσουμε λλίο για τις κολώνες τούτου του κατασκευάσματος που εκάμαμε. 

Όπως για παράδειγμα όταν έχεις μια άποψη για κάποιον. Όι πολλά καλή.
Επειδή ξέρωγω έτυχε τη φορά που τον είδες να έκαμε κάτι που σου εξίνισε.
Επειδή εν σου τον επεριγράψαν καλά τζαι εξενέρωσες πριν καν τον δεις.
Επειδή έμαθες πράματα για τζείνον που εν σου αρέσαν. Επειδή σίλια θκυο.

Τζαι μετά έρκεται μια μέρα που σας βρίσκει μαζί, να κάμνετε κάτι κοινό. 
Τζαι ανακαλύφκεις ότι έννεν τζαι τόσο κακός τέλοσπαντων. 
Τζ ύστερα μπορεί να καταλήξετε να κάμνετε τζαι παρέα. 

Τζαι λέεις, τελικά είχα λάθος που τον έβλεπα έτσι τον καημένο;

Στην πραγματικότητα εν τζαι είσιες νομίζω. 

Βλέπω το μυαλό λιο σαν το minecraft. Χωρίς τα ζόμπι τζαι τις ιστορίες. Ή τζαι με. 
Απλως εννοώ τη φάση με τα τετραγωνούθκια. Pixels, ξέρωγω. 
Δημιουργούμε πυργούθκια, σπιτούθκια, πραματούθκια, ζωές βάλλοντας στη σειρά τετραγωνούθκια. 

Κάποιες φορές το μόνο που έχουμε να κάμουμε εν να διαλύσουμε τζείνο που εκάμαμε σε κομματούθκια, τζαι να το σάσουμε λλίο. Ή τζαι πολλά. 

Τζαι εν λίο καλύτερα έτσι, έννεν;


If I don't make any sence, συγχωρέστε με, απλά μες το νου μου εν λίο κουβάρι... 

Πέμπτη 26 Ιουλίου 2012

Ας κρατήσουν οι χοροί!!!

Μ'αγαπάς τη μια, κι ας με ξεχνάς την άλλη!


Καταλαβαίνεις ότι είσαι τυχερός, όταν πατάς το ίδιο σανίδι που πατούν άνθρωποι σαν το Σαββόπουλο τζαι έσιεις τζαι την τιμή να "πλαισιώνεις" τις παραστάσεις τους. 
Το κεφάλαιο "Διάσταση" θα το αναλύσω κάποια στιγμή, αλλά μάλλον οι σε τούτο το πόστ.
Σε τούτο, είμαι απλώς περήφανη. Τζαι ευγνώμων. 

Ας κρατήσουν οι χοροί λοιπόν!!! :) 




Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

Καλοκαίρι είναι...

Το μεταμεσονύχτιο τρίβιαλ στην αυλή, επειδή κανένας εν έχει όρεξη να πάει για ύπνο...
Τα ρόουντ-τριπς μέχρι το Κούριο με ανοιχτά παράθυρα και τραγουδώντας Aerosmith...
Να καλιείς μια φάουσα κόσμο σπίτι σου τζαι να καταλήγεις με πέντε κάσιες παγωτά που εν τα χωρεί ο θάλαμος, επειδή ούλλοι εκρίναν σωστό "να φέρουν κάτι να φάμε, να μεν έρτουν τζαι με άδεια χέρια".
Να παντρέφκεις φίλους σου τζαι να συγκινείσαι τζαι να μεν βαρκέσαι στο τραπέζι όπως στους συγγενικούς γάμους. 
Να ακούεις τραούθκια του κλαμπ μες το αυτοκίνητο, επειδή εν "καλοτζαιρινά". 
Να φέφκεις που το friends η ώρα 2 τζαι να αποφασίζεις να πάεις θάλασσα.
Να ξεκινάς φιλοσοφικές συζητήσεις στα σκαλιά του σπιθκιού σου, την ώρα που υποτίθεται πως ήταν να κατεβείς που το αυτοκίνητο για να φύεις, τζαι να μινίσκεις τζαμέ ακόμα τρεις ώρες. 
Να παίζεις τάβλι τζαι να μετράς τις άπειρες διπλές που φέρνουν οι φίλοι σου. 
Να χάννεις τους φακούς σου επειδή άνοιξες τα μάθκια σου μες τη θάλασσα καταλάθος.
Να κάμνεις μπανάνα τζαι αερόστατο τζαι γουότερ σκι τζαι να μεν σου μινίσκουν λεφτά να αγοράσεις νερό. 
Να πηέννεις για τρέξιμο που το χάραμα του φου, τζαι μετά να πέφτεις δρωμένος μέσα στη θάλασσα τζαι να μεν θέλεις να φκεις ποττέ. 
Να περπατάς η ώρα 11 στην παραλία του Αγίου Ερμογένη για να πάεις στο αυτοκίνητο σου τζαι να τραγουδάς το σάουντρακ του Ψυχώ (τζι τζι τζιιιι) γιατί εν κατασκότεινα τζαι φοητσιάρικα, αλλά μετά να κοντοστέκεσαι τζαι να βλέπεις τον ουρανό τζαι να μεν σε κόφτει τίποτε άλλο.

Να βλέπεις τυχαία κόσμο που είχε περίπου χρόνο να τον δεις τζαι να σου λέει ότι σε πεθύμησε, τζαι να χαίρεσαι, ακόμα τζ αν δεν είσαι σίγουρος αν το εννοεί. 
Να βλέπεις ξανά τους φίλους σου τζαι να καταλαβαίνεις πόσο αλλάξαν αλλά τζαι πόσο άλλαξες εσύ, τζαι να συνειδητοποιείς ότι εν τζαι παίζει τόσο μεγάλο ρόλο στη σχέση που έχετε.

Να περνάς όμορφα, τζαι να είσαι ανάλαφρος τζαι καλοτζαιρινός. 

Υ.Γ I'm back. Τωρά αν εν for good ή οι... Εν να δείξει. :) I missed you.