Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Καλοκαιρινή νοσταλγία

Εν μια σκηνή, που δημιουργείται συχνά στο κεφάλι μου τούτο το καλοκαίρι τζαι προκαλεί μου ένα συναίσθημα, σχεδόν νοσταλγικό, για κάτι που εν έζησα στην πραγματικότητα. 

Είμαι εγώ τζαι κάποιος. 
Φίλος-γκόμενος, εν έχει καμιά σημασία. 
Τζαι καθούμαστε στο μπαλκόνι. 
Καρέκλες σκηνοθέτη, τα πόδια στα κάγκελα τζαι πίνουμε φραπέ. 
Ή λεμονάδα.

Άλλες φορές μπύρα ή κρασί. 

Τζαι εν νύχτα τζαι κάμνει λίο ψύχρα.
Ή εν απόγευμα τζαι παίζουμε τάβλι. 

Τζαι καπνίζουμε. Τζαι λέμε ιστορίες. 
Τζαι γελούμε, σαν σε φωτογραφίες που καρτ-ποστάλ.

Τζαι εν σαν να μου λείπει λίο τούτη η σκηνή...
Σα να την έχω ανάγκη... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου