Back to basics (?)

So, here I am, επιστρέφοντας από ένα -the least I could say- σουρεάλ καλοκαίρι, πίσω στη βροχερή Θεσσαλονίκη και το χτιτζιό μου διαμέρισμα. Προσπαθώ σιγά-σιγά να οργανωθώ και να βρω την ίσια μου και Δευτέρα -με το καλό- ξεκινώ μαθήματα.

Καινούρια χρονιά, καινούριες προσδοκίες (τις οποίες προσπαθώ να κάμω eliminate όσο μπορώ), καινούρια πράματα ahead.
Και everything will be alright.

Συνειδητοποιώ ότι το μπλογκ μου κάθε φορά που επιστρέφω στην Κύπρο πέφτει σε "νάρκη διακοπών", αλλά νομίζω ότι καλά κάμνει.
Ήρτε η ώρα να ξυπνήσει λοιπόν και... Let's see what the world's got for us this time!

See you around then! 

Δεντρολίβανο

 

"Με αφετηρία το μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης, μπλέκουμε μυρωδιές θύμησης, ήχους τουίστ και βαλς, σκουριασμένων σωλήνων και νερού που στάζει, γράμματα, βιβλία και καπέλα, εικόνες σιωπής, τα σώματα των ηθοποιών, τη γλώσσα ενός κοιτάγματος. Όλα στον Κάτω Κόσμο, όπου η Ευρυδίκη φτάνει σύντομα μετά το θάνατό της, κουβαλώντας μόνο μια βαλίτσα. Εκεί συναντά ένα μυστηριώδη άντρα με περίεργη διάθεση για «παιχνίδι», που αυτοαποκαλείται Άρχοντας του Κάτω Κόσμου. Οι δυο τους δίνουν τη μάχη μεταξύ θύμησης και λησμονιάς - ζωής και θανάτου, μα το «κοίταγμα» του Ορφέα είναι και πάλι αυτό που καθορίζει τη μοίρα.

Ένα ταξίδι θανάτου γεμάτο ζωή, με μια Ευρυδίκη δανεισμένη από το μύθο μα αληθινή όπως ορίζει η τέχνη. 

Ερεθίσματά μας το θεατρικό «Ευρυδίκη» της Σάρα Ρούλ, οι μυρωδιές που ξυπνούν μνήμες και το νερό που τις σβήνει. 

Μια επινοημένη παράσταση εικόνας και ήχου, κίνησης και δράσης με video art και sound installations."

Όσοι τυγχαίνει να είσαστε Λεμεσό τζείνες τις ημέρες, ελάτε να το δείτε. 

Αξίζει τον κόπο. 

Περί απλότητος

Εν να ήθελα τα πράματα με τους ανθρώπους να ήταν απλά.

Εν να 'θελα να λέαμε την αλήθκεια. Πάντα. Που την αρχή. 

Εν να 'θελα να βλέπαμε μπροστά μας. 

Να βλέπαμε τον κούφο χωρίς να χρειάζεται να δούμε μετα τζαι την κωλοσυρμαθκιά του. 

Εν να ήθελα να μεν εχρειάζετουν να ππέσουμε μες τον λάκκο για να πάρουμε χαπάρι ότι εν τζαμέ. 

Ο κόσμος εν να ήταν πολλά πιο υποφερτός αν ούλλοι ελέαμε τζείνα που εννοούσαμε τζαι εννοούσαμε τζείνα που ελέαμε που την αρχή. 

Εν να ήθελα να μεν εχρειάζετουν να μάθω με τούτο τον τρόπο ότι το γεγονός ότι εγώ είμαι ειλικρινής ως τζαμέ που εν πάει, εν σημαίνει ότι ούλλος ο κόσμος εν έτσι ή έχει διάθεση να εν έτσι. 

Ενοχλεί με η γαϊδουριά στον κόσμο. 

Τζαι ενοχλεί με τζαι ο τρόπος που περνά απαρατήρητη τζαι χωρίς καμιά συνέπεια. 

Εν καταλαβαίνω γιατι θέλουμε να κάμνουμε πολύπλοκη τη ζωή μας. 

Εν καταλαβαίνω γιατί νομίζουμε ότι κάμνοντας την έτσι εξυπηρετούμε κάποιο σκοπό.

Εν καταλαβαίνω γιατί μερικές φορές νομίζουμε ότι εν καμια φιλοσοφία τζαι κανένα τρομερό πραμα να μιλούμε ειλικρινά τζαι να είμαστε ενταξει απέναντι στον εαυτό μας τζαι στους άλλους. 

Εν καταλαβαίνω γιατί εν θωρούμε ότι με το να λέμε μαλακίες που εν εννοούμε μόνο κακό κάμνουμε. 

Εν καταλαβαίνω γιατί τάσσουμε πράματα που εν έχουμε σκοπό να κάμουμε τζαι εν καταλαβαίνω ούτε γιατί νομίζουμε ότι κάμνουμε τζαι καλό κάμνοντας το τούτο. 

Εν καταλαβαίνω τι στο καλό έκαμνα τους τελευταίους τρεις μήνες. 

Τι λόγο είχα να εμπιστευτώ κουβέντες του αέρα τζαι για ποιο λόγο να στηριχτώ σε λέξεις χωρίς εκτόπισμα. 

Να λέτε την αλήθκεια. Τούτο μόνο. 

Τα άλλα ούλλα εν μουσκουρούθκια τζαι μόνο κακό κάμνουν, σε ούλλους. 

Όσο "σκληρή" τζαι άδικη τζαι αν εν, η αλήθκεια εν πάντα πιο καλή που τις πελλάρες, 

Τουλάχιστο βοηθά σε να ξέρεις που πατάς. 

Οι λέξεις σας μετρούν τζαι κάποιοι παίρνουν τες πιο σοβαρά απ'ότι υπολογίζατε. 

Τζαι οι, εννεν δικό τους πρόβλημα, ο άλλος εννεν υποχρεωμένος να μυρίζεται τα νύχια του πότε σοβαρομιλάς τζαι πότε μιλάς απλά για να μιλήσεις. Αλλά ακόμα τζαι αν το κάμνει, έννεν ούτε υποχρεωμένος να το δέχεται. 

Use your words wisely.

Υ.Γ "Your kind of truth darling, is just the ghost of your lies. I see through them all the time."

Summer in Cyprus

Έλεα ότι τρεις μήνες διακοπές εν πολλοί.
Ότι εν να βαρεθώ να κάθουμαι τζαι ότι εν θα ξέρω τι εν να κάμνω.
Έλεα ότι εν να βαρεθώ να κάθουμαι.
Ακούεις; Να κάθουμαι.

Χαχα!

Όχι, κανένα παράπονο δεν έχω, δεν είναι ότι με βαστούν τζαι που το λαιμό.
Επίσης τα πράματα που κάμνω έννεν με το ζόρι.
Επίσης περνώ (πάρα) πολλά καλά.

Απλώς που τη μέρα που επάτησα το πόδι μου εις γην εναλίαν Κύπρον, εβρέθηκα ανακατωμένη σε τριάντα εκατομμύρια πράματα.

Σκηνικό. Ξυπνώ το πρωί της επομένης που ήρτα Κύπρο:
Μήνυμα: "Καλημέρα από το χρυσοπράσινο φύλλο"
Απάντηση: "Μα είσαι Κύπρο; Έλα στην παράσταση. Θέλω βοήθεια."

Επήα.

Θυμούμαι την παρατήρηση που έκαμα τζείνη τη μερα για το ότι "η τελευταία φορά που έσταξε δρώμα που το μέτωπο μου ήταν στο δημοτικό που επαίζαμε μάππα το διάλειμμα. Ε, εξανάπαθα το σήμερα".

Φαν, φαν φαν σταφ όμως και κανένα παράπονο δεν έχω.


Από εκείνη τη μέρα μέχρι και σήμερα, εβρέθηκα μπλεγμένη σε 4 παραστάσεις (εκ των οποίων στις 3 είμαι actually μέσα) και σε διάφορες άλλες εθελοντικού τύπου εργασίες.
Το σίγουρο εν ότι εν θα βαρεθώ τούτο το καλοκαίρι. Τουλάχιστο μέχρι ένα σημείο. :Ρ

Επεθύμησα πάρα πολλά τη φάση των προβών, τη σκηνή, τον πύρουλο που τα φώτα, ούλλα.
Είμαι όβερεξάιτετ ακόμα τζαι για την παράσταση μπαλέτου που εβρέθηκα μέσα τέλεια καταλάθος.
(Εγώ! Παράσταση μπαλέτου. Εγώ. Ο Τζίζας.)


Κατά τ'άλλα θέλω να δω διάφορο κόσμο που εν επρόλαβα ακόμα τζαι θέλω να περάσω λίο παραπάνω quality time με τους φίλους μου.
Εν να γίνει τζαι τούτο, έχουμε κοτζάμου καλοκαίρι μπροστά μας.


Θάλασσα εν επήα ακόμα.
Τραγικό.


Summer in Cyprus. Let the fun stuff, begin.

Υ.Γ Εγώ ξέρω ότι όταν ξέρεις ότι κάτι για κάποιον εν σημαντικό, ακόμα τζαι αν για σένα έννεν καθόλου ή έστω εν ελάχιστα, αν δε σου στοιχίζει τζαι πάρα πολλά να το κάμεις, εν αφήνεις τον άλλο να παιδέφκεται μέχρι να σου έρτει η έμπνευση.
Εν κάτι που το λεν "ευσυνειδησία" τζαι εν το αντίθετο της γαιδουριάς.
Oh well.

Hellooooo Summer!

ΤΑΙΛΩΣ.
Τέρμα.
The end.
La fin.


ΔΙΑΚΟΠΕΣ.


Το καλό με το να έχεις πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο εν ότι μπορείς να βαρκέσαι χωρίς να νιώθεις τύψεις. Τζαι όταν βαρκέσαι όταν έσηιεις πολύ ελεύθερο χρόνο, συνήθως βαρκέσαι εποικοδομητικά.
Ναι οκ, εν ξέρω αν ήταν να ξαναγραφτεί κάποιο λεξικό στη λέξη "εποικοδομητικό" εν να εβάλλαν definition "είμαι στο stumbleupon ούλλη μέρα" ή "δέκα τρόποι να κάθεστε στον καναπέ χωρίς να πιάνεται ο κώλος σας" αλλά εντάξει.

Όταν έσηιεις πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο μποείς να θκιαβάζεις βιβλία που εν τζυλούν τζαι να μεν δυσπυρκάς, επειδή έσηιεις πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο.
Μπορείς να ξυπνάς αργά το πρωί τζαι να μεν ξιτιμάζεις που έσηιεις να κάμεις σηίλια πράματα τζ εν προλαβαίνεις, επειδή έσηιεις πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο.
Μπορείς να κάμνεις τα πράματα που έκαμνες τζαι πριν έσηιεις τον πολύ ελεύθερο χρόνο, όπως το να θωρείς ταινίες, να ποσκολιέσαι ποτζεί ποδά, να περνάς τις ώρες σου μες το φέισμπουκ τζαι το 9γκάγκ, αλλά χωρίς να σκέφτεσαι "μα τωρά έπρεπε να θκιαβάζω/κάμνω τα δεκάδες άλλα πράματα που είχα να κάμω".

Όταν έσηεις πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο μπορείς να ξαναγίνεις νερντ τζαι να θκιαβάζεις διάφορα πράματα για τη dark matter (οι την κορούα, την κανονική σκοτεινή ύλη-πολλά φάσινειτινγκ, ίσως κάμω ένα ποστ κάποια στιγμή για τις γνώσεις μου περί σύμπαντος), τα κουαρκς τζαι διάφορα ποτούτα τα πράματα που εν κόφτουν κανέναν αλλά άμα έσηιει πανσέληνο τζαι κάθεσαι στο λιμάνι τζαι θωρείς την τζαι λαλείς διάφορα πράματα για πλανήτες τζαι δορυφόρους τζαι ξερωγώ θωρούν σε ούλλοι όπως το ούφο. (see what i did there? χαχαχα)


Well, όταν έσηιεις πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο, σημαίνει εκαλοτζαίρκασεν τζαι εν πύρουλος τζαι ετέλιωσες που εξετάσεις τζαι σχολες τζαι υποχρεώσεις τζαι εργασίες τζαι είσαι ένας αθκιάσας που εν έσηιει τίποτε να κάμει τζαι απλώνει ζάμπα.

ΤΖΑΙ ΕΝ ΠΕΛΛΑΜΟΣ.


I could use ακόμα μερικές ποτούτες τις αθκιασερές μέρες δαμέ στη Θεσσαλονίκη, αλλά όι πως εν να μου κακοκάτσει που εν να πάω σπίτι μου.


Hellooooooooooooo Summer!!
Το καλό που σου θέλω να είσαι πελλαμός!


ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ :) 

Yes, I'm bisexual.

No. I'm not confused.


Έσηει τζαιρό που θέλω να τη γράψω τούτη την ανάρτηση τζαι ούλλο αμελώ το.
Εννεν ακριβώς η κατάλληλη ώρα να το κάμω τούτο τωρά, μια τζαι αύριο πρωί πρωί διώ κοινωνιολογία τζαι ακόμα έχω ανάμιση κεφάλαιο να τελειώσω, αλλά I felt like it έτσι είπα τουλάχιστο να τη ξεκινήσω. (Διάλειμμα-ε κανεί σιόρ)

Well, yes.
I am bisexual.

Which means that I can be emotionally and sexually attracted  to people of both genders.
Which means I can fall in love with either men or women.
Which means ότι αρέσκουν μου τα αγοράκια.
It also means ότι μου αρέσκουν τα κοριτσάκια.

Τζείνο που εν σημαίνει, εν ότι είμαι "confused".
Ή ότι είμαι gay, αλλά φοούμαι να το παραδεχτώ τζαι καλύφκουμαι in a way (wtf) κάμνοντας claim ότι I am attracted by both.
Επίσης εν σημαίνει ότι είμαι greedy. Τζαι ότι "όποιον δω θέλω".
Ούτε σημαίνει ότι είμαι unstable στις σχέσεις μου. (Αλλά ακόμα τζαι αν είμαι, εν έσηει να κάμει με τούτο.)
Κυρίως, εν σημαίνει ότι την ώρα που είμαι με κάποιον είμαι πιο επιρρεπής στο να "θωρώ γυρώ μου"-για να το θέσω ευγενικά.

Έννεν μια "φάση" που εν να περάσει.
Τζαι έννεν άππωμα της ηλικίας (dafuq, άκουσα το τζαι τούτο).
Ούτε αντίδραση (σε τι πράμα) για χάρη της αντίδρασης. (?!)

Ακούω συχνά κόσμο να λέει ατάκες του στυλ:

*Βραχνή κυπριακή φωνή*
"Εεε, νάμπου σημαίνει bi. Έτο αποφάσισε. Ή το ένα ή το άλλο."

Συγγνώμη, αλλά εν έχω κάτι να αποφασίσω. Γιατί "αποφάσισα" ήδη. Πολλά πριν "αποφασίσω"-συνειδητά τέλοσπαντων.

 *Κοριτσίστικη φωνή με δόση αμφισβήτησης τζαι ειρωνείας*
"Εγώ εν πιστέφκω ότι υπάρχει such thing as bisexuality."

Εμμ.. Γιατί; Εν τίποτε ο Άγιος Βασίλης τζαι εν πιστέφκεις ή ο θεός;
Έτο δαμέ, αν θέλεις κάτσε να συζητήσουμε τζαι αν θέλεις μπορώ να σου εξηγήσω τζαι να προσπαθήσω να καταλάβεις.

 *Φωνή που αφήνει hints σοφίας*
"Bi? Ούλλοι είμαστε λλίο bi."

Συνήθως τούτοι που λεν τούτη την ατάκα, τείνουν να φκάλλουν τον εαυτό τους έξω που το "ούλλοι". Τζαι οι, εν είμαστε ούλλοι λλίο bi.
Επειδή εν ένα πράμα να είσαι κορούα τζαι να δεις μια άλλη κορούα τζαι να πεις "ήντα ωράιος κώλος/βυζιά" τζαι άλλο πράμα να είσαι στα πατώματα ένα χρόνο (καλή ώρα) για τζείνην με το πιο όμορφο χαμόγελο. 

*Φωνή μεσήλικα*
"Bi, να δούμε τι άλλο εν να σκεφτούν."

Εμμ.. Μπορώ να σου κάμω μια λίστα αν θέλεις...

Τέλοσπαντων.


Το να είσαι bi, έννεν το πιο εύκολο πράμα του κόσμου.
Όπως έννεν τζαι το να είσαι gay, αν τζαι εν μπορώ να ισχυριστώ το ίδιο για το να είσαι straight.
Εννεν το πιο εύκολο πράμα του κόσμου, επειδή η κοινωνία πιέζει σε συνέχεια να θκιαλέξεις.
Είσαι κάπου στη μέση τζ εν δύσκολο να το διαχειριστεί.
(Εν κανεί που εν μπορείς να το διαχειριστείς εσύ δηλαδή, θέλεις τζαι την κοινωνία να σου το φακκά).
Εν εχω πολλά πάρε-δώσε με γκέι κοινότητες, αλλά εχω μια υποψία ότι τζαι τζαμέ το να είσαι bi, εν λλίο σαν δεύτερη κατηγορία. 
Ένιξερω, I'm just saying τι μου φκάλλει.

Μερικές φορές εν λλίο φοητσιάρικο. Εννοώ, όσον αφορά το τι κάμνεις, τι γίνεται μετά.
Γιατί εν ένα πράμα να είσαι 20, τζαι άλλο πράμα να είσαι ξέρωγω. 40.
Εν λλίο περίεργο γιατί εν μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου στο μέλλον. (Αλλά ποιος μπορεί;).
Τα πράματα εν λλίο παραπάνω fluid για σένα, παρά για τον μέσο άνθρωπο gay ή straight, που ένα περίπου ξέρει πως εν να γίνει structured η ζωή του που ένα σημείο τζαι μετά. 

Μιλώντας προσωπικά για τον εαυτό μου, εν είμαι ο άθρωπος που είσηιε τις πιο πολλες σχέσεις στον κόσμο, αν έχει να κάμει κάτι τούτο.
Στα 20 μου, είχα ούλλες κι ούλλες δυο σχέσεις τζαι οι δυο με αγόρια.

Η τελευταία (τζαι πιο "μεγάλη" - ο θεός να την κάμει) ετράβησε περίπου ένα χρόνο τζαι όσο εκράτησε (τζαι εν επαρατραβούσε) ήταν καλή. Ερωτεύτηκα πολλά, εκρύωσα άλλο τόσο τζαι ούλλα καλά και άγια.

Θυμούμαι τον Αύγουστο να τον βλέπω κάπου με την καινούρια του σχέση τζαι να γίνουμαι χάλια.
Θυμούμαι το Σεπτέμβρη να μεν με κόφτει ούτε και ελάχιστα, αφού πλέον εγίνουμουν χάλια για άλλον κόσμο-για τον οποίο θα εσυνέχιζα να γίνομαι χάλια μέχρι και τώρα-με αξιοσημειώτη βελτίωση τις τελευταίες εβδομάδες.

Στο σχολείο I fell in love mostly with boys.
I also fell in love with girls, αλλά η αλήθκεια εν ότι εν αναγνώριζα ακριβώς τούτο το συναίσθημα.
Η αιώνια αυθυποβολή, η ακολουθία της νόρμας, η απουσία ερεθισμάτων που εν να με εκάμναν να αναγνωρίσω, ούλλα τούτα τζαι άλλα τόσα τζαι άλλα που εν ξέρω ούτε εγώ.

Μετά εμεγάλωσα, τζαι εν εμπορούσα να εθελοτυφλώ πλέον.
Η απλώς εγνώρισα τη Νταρκ Μάττερ τζαι ξαφνικά ούλλα εκάμαν sense.


 Ένιγουει.
Ουσιαστικά τζείνο που ήθελα να πω, εν ότι
1. bisexuality does exist
τζαι 2. That's who I am. And I'm fine with that. So, why won't you?

Υ.Γ Πρώτη φορά είμαι τόσο ξεκαθαρη μες το μπλογκ μου για τούτο το πράμα, ελπίζω να μεν "σοκάρω" κόσμο που με ξέρει ή ξέρωγω.
Υ.Γ2 Μαμά, just in case που διαβάζεις ακόμα το μπλογκ μου (που δεν είμαι σίγουρη), παρόλο που είμαι σίγουρη ότι το ξέρεις by now, και παρόλο που ξέρω ότι το πάσχα που σου έσυρνα μπηχτές απέφυγες τη συζήτηση έντεχνα, εμμμ δεν ξέρω. Μακάρι τα πράματα να ήταν πιο απλά. Αγαπώ σε. Θα τα πούμε όταν έρθω, αν θέλεις. <3

Μιζέρια

Συνειδητοποιώ ότι το blog μου εν λλίο κλαμένο το τελευταίο διάστημα.
Ίσως παραπάνω που λλίο. Τζαι ίσως όι μόνο το τελευταίο διάστημα.
Έκατσα τζ εφιλοσόφησα το ζήτημα και έφτασα στο συμπέρασμα αγαπητή μπλογκόσφαιρα, ότι ουσιαστικά τούτο εν ένας που τους σκοπούς του.

Θέλω να πω.
Το να κλαψοαιδοιάζεις στην πραγματική σου ζωή εν πελλάρα τζαι περιορίζεται κυρίως στις φάσεις που είσαι περίπου πίττα στα σκαλιά του Θεάτρο Ένα κάποια ανοιξιάτικα μεσάνυχτα με τους φίλους σου, ή στο αυτοκίνητο κάτω που το σπίτι σου με τον κολλητό σου την ώρα που σου ζωγραφίζει το γιαπωνέζικο αλφάβητο πάνω στο τζάμι. Το να παραπονιέσαι τζαι να είσαι μίζερος in real life, έσηιει ιδιαίτερα αρνητικό αντίκτυπο σε σένα τζαι στους γύρω σου τζαι εν κάτι που εν θέλεις να επιλέγεις ως τρόπο ζωής.

Γι αυτό και επιλέγεις να μην κλαψοαιδοιάζεις για διάφορα πράματα στη ζωή σου έξω που το ίντερνετ.

Ως εκ τούτου, ο κρυμμένος μίζερος σου εαυτός, αναζητά τρόπους να φκάλει που μέσα του ούλλη τζείνη την αρνητική ενέργεια που εν ξέρει που να διοχετεύσει. Να μιλήσει για πράματα που εν θα εμιλούσε άδεγουάιζ τζαι να γεμώσει το φέισμπουκ με ιμοτράουδα που ακούεις μες τα άγρια χαράματα σαν δουλέφκει ο νους σου με ταχύτητες 1500km/h τζαι ότι θυμάται.. Κλαίεται.

Το blog μου έννεν πολιτικό για να ασχολούμαι με θέματα που αφορούν το ευρύ κοινό, ούτε εν μπλόγκ μαγειρικής ή κατασκευων ή τέχνης. Έννεν καν λογοτεχνικό μπλογκ.
Εν μπλογκ σκέψεων ουσιαστικά. Τζαι τυγχαίνει οι σκέψεις που καταγράφουνται συνήθως να εν μαύρες. Βρίσκω το περίπου λογικό.

Εν κάποιος τρόπος να κάμνεις cope, in a way. 

Τέλοσπαντων, απλώς εσκέφτουμουν την υπόθεση του "τι εικόνα δείχνει προς τα έξω ένας μπλογκερ/πώς φαντάζεσαι τον μπλογκερ όταν γράφει" τζ εχω την εντύπωση ότι η εικόνα που φκάλλει το δικό μου μπλογκ προς τα έξω, εν λλίο περίεργη.

Soooo. Yes.

Στην πραγματκή μου ζωή μπορεί να μεν είμαι ο πιο αισιόδοξος άνθρωπος στον πλανήτη, αλλά εν είμαι ούτε ο πιο απαισιόδοξος-όπως φαίνεται δαμέσα.


And that's all folks.